Blog > Komentarze do wpisu
1 września 1939 hitlerowskie niemcy atak na Polskę rozpczeły II wojnę światową,1939 Wybuchła II wojna światowa
1 września 1939 hitlerowskie niemcy atak na Polskę rozpczeły II wojnę światową,1939 Wybuchła II wojna światowa.
Najważniejsze daty i wydarzenia historyczne dnia: 1 września
Wydarzenia w Polsce 
1364 - Papież Urban V wydał bullę powołującą do życia Akademię Krakowską.
1882 - Ludwik Waryński założył pierwszą polską partię socjalistyczną I Proletariat.
1919 - Polska podpisała zawieszenie broni z Ukrainą.
1939 - Działaniami wojennymi w Polsce rozpoczęła się II wojna światowa - kampania wrześniowa
godz. 4:40 - Luftwaffe rozpoczęło naloty na Wieluń. W świetle najnowszych badań IPN-u właśnie to wydarzenie rozpoczęło II wojnę światową
godz. 4:48 - Okręt szkoleniowy Schleswig-Holstein rozpoczął ostrzał półwyspu Westerplatte.
Luftwaffe
rozpoczęło zmasowane naloty na lotniska polskie.
godz. 8:00 - Niemiecka 4 Dywizja Pancerna zaatakowała w okolicach miejscowości Mokra pozycje Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Rozpoczęła się bitwa pod Mokrą.
prezydent Ignacy Mościcki wprowadził stan wojenny na obszarze całego państwa.

1944 - 32. dzień powstania warszawskiego: zakończenie ewakuacji żołnierzy i części ludności cywilnej Starówki do Śródmieścia.
1949 - Utworzono Związek Bojowników o Wolność i Demokrację.
1979 - Została utworzona Konfederacja Polski Niepodległej.
1994 - Na dworcu PKS w Krakowie został pozostawiony nieuzbrojony ładunek wybuchowy. Terrorysta, nazywający siebie "Gumisie" zażądał 500 tysięcy marek okupu, grożąc podłożeniem ładunków bez ostrzeżenia.

Wydarzenia na świecie
1181 - Lucjusz III został wybrany na papieża.
1271 - Grzegorz X został wybrany na papieża.
1870 - Wojna francusko-pruska: rozpoczęła się bitwa pod Sedanem, w wyniku której Napoleon III Bonaparte został wzięty do niewoli.
1906 - W celu stłumienia rewolucji rząd rosyjski powołał polowe sądy wojskowe, które skazały ma śmierć ponad 6 tys. osób.
1914 - Sankt Petersburg zmienił nazwę na Piotrogród.
1920 - Francja utworzyła Liban, pozostający pod jej protektoratem do 1946.
1923 - 140 000 ludzi zginęło w trzęsieniu ziemi w Tokio i Jokohamie.
1928 - Albania została ogłoszona królestwem. Królem został Zog I.
1939 - Wybuchła II wojna światowa.
1951 - Podpisano pakt ANZUS
1969 - W Libii nastąpił przewrót wojskowy, proklamowano utworzenie Libijskiej Republiki Arabskiej. Muammar al-Kadafi, obaliwszy króla Idrisa I, objął władzę.
1983 - Południowokoreański samolot pasażerski został zestrzelony przez radzieckie samoloty wojskowe.
1985 - Odnaleziono wrak Titanica.
1991 - Uzbekistan uzyskał niepodległość.
2004 - Szkoła w Biesłanie w Północnej Osetii (Rosja) została opanowana przez napastników domagających się wycofania wojsk rosyjskich z Czeczeni

Kampania wrześniowa (kampania polska 1939 lub wojna obronna Polski) – pierwszy etap II wojny światowej - obrona terytorium Polski przed agresją militarną ( bez określonego w prawie międzynarodowym wypowiedzenia wojny ) wojsk niemieckiej III Rzeszy (Wehrmacht)[4] i ZSRR (Armia Czerwona). 
    Była to pierwsza kampania II wojny światowej, zakończona klęską wojsk polskich, trwająca od 1 września 1939 ( zbrojna agresja Niemiec) do 5 października 1939, kiedy to z chwilą kapitulacji SGO Polesie pod Kockiem zakończyły się walki regularnych oddziałów Wojska Polskiego wobec agresorów. Naczelnym Wodzem Wojska Polskiego w kampanii był marszałek Edward Rydz-Śmigły, a szefem sztabu gen. bryg. Wacław Stachiewicz. Od 3 września 1939 wojna koalicyjna Polski, Francji i Wielkiej Brytanii przeciw III Rzeszy niemieckiej.
Casus belli
Celem agresji niemieckiej było zdobycie tzw. Lebensraum, czyli przestrzeni życiowej oraz wynarodowienie i ostatecznie wysiedlenie, a później wymordowanie narodów zamieszkujących te ziemie i zasiedlenie ich przez Niemców – plany te Niemcy zamierzali zrealizować w ramach Generalnego Planu Wschodniego, opracowanego jeszcze przed wojną. Pretekstem do agresji była ochrona mniejszości niemieckiej II Rzeczypospolitej i Wolnego Miasta Gdańska, w ciągu lat 30. poglądy rewizjonistyczne podważające ustalenia traktatu wersalskiego, np. w kwestii granic, propagowane były przez powiązane z nazistami organizacje, takie jak Bund Deutscher Osten, prowadzące jednocześnie antypolskie kampanie propagandowe.

III Rzesza wystosowała wobec Polski najpierw polityczne żądania oddania korytarza polskiego, publicznie odrzucone przez ministra Józefa Becka w mowie sejmowej z dnia 5 maja 1939 roku. W nocy z 29 na 30 sierpnia Joachim von Ribbentrop przekazał ambasadorowi brytyjskiemu sir Nevillowi Hendersonowi ultymatywne już żądania niemieckie. Polska miała zgodzić się na zajęcie Gdańska przez Niemcy, oraz na plebiscyt w korytarzu polskim, ale na warunkach preferujących Niemcy. Ribbentrop odmówił Hendersonowi przekazania żądań niemieckich w formie pisemnej. Ambasador Józef Lipski po konsultacjach z Warszawą poprosił o audiencję u Ribbentropa. 31 sierpnia 1939 o godz. 0.30 w nocy Adolf Hitler podpisał rozkaz ostatecznie wyznaczający termin ataku na Polskę na 1 września godz. 4.45. 31 sierpnia 1939 o godzinie 18.30 Ribbentrop przyjął po raz ostatni ambasadora Lipskiego po to tylko by usłyszeć, że nie on posiada pełnomocnictw do tak daleko idących koncesji.

Agresja niemiecka 

Wehrmacht przekracza granicę Polski.Sopot 1.09.1939
Łamanie suwerenności- niszczenie godła RP 1.09.1939Napaść na Polskę poprzedziły liczne incydenty i prowokacje m.in. prowokacja w Gliwicach, gdzie niemieccy żołnierze, przebrani w cywilne ubrania, dokonali napaści na tamtejszą niemiecką radiostację, pozorując udział w tym Polaków. Incydent ten stał się oficjalnym pretekstem do rozpoczęcia przez Niemcy działań wojennych przeciwko Polsce.

Niemcy skoncentrowali przeciwko Polsce 1,8 miliona żołnierzy uzbrojonych w 2 800 czołgów, około 3 000 samolotów i 10 000 dział. Słowacja wystawiła Armie Polową "Bernolak" i nieliczne lotnictwo. Polska zmobilizowała około miliona żołnierzy, 880 czołgów, 400 samolotów i 4 300 dział. Polska linia obrony biegła wzdłuż granic Polski za wyjątkiem pomorskiego "korytarza", który – wobec kleszczowego zagrożenia – nie nadawał się do obrony. Stąd siły pozostawione dla obrony Gdyni i Helu miały trwać w obronie oczekując na odsiecz.

Założeniem polskiego planu obrony ( Plan "Z") była wojna koalicyjna we współdziałaniu z najliczniejszą po Armii Czerwonej i Wehrmachcie na lądzie armią francuską i najsilniejszą na morzu, a przy połączeniu z siłami francuskimi porównywalną w powietrzu - armią brytyjską. Założeniem "Fall Weiss", wzorowanym na Planie Schlieffena z 1914 r. było skoncentrowanie całości sił niemieckich na jednym froncie (polskim) przy szkieletowej osłonie drugiego frontu (zachodniego), a następnie po szybkim złamaniu przeciwnika przerzucenie sił na drugi front działań wojennych. Szybkie złamanie przeciwnika wobec rozległości terytorium Polski i możliwości wojny partyzanckiej miał zagwarantować udział Armii Czerwonej w agresji, tak szybko jak jest to możliwe. Istotne było szybkie zajęcie Warszawy jako stolicy Polski - traktowane jako pretekst polityczny do wystąpienia zbrojnego ZSRR
Początek
orędzia Prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 1 września 1939 r.
Rozmieszczenie dywizji 1 września 1939
"Czy osobami, benzyną, bombami czy też chlebem, przynosimy Polsce śmierć" - motto namalowane na kadłubie samolotu transportowego Ju-52 we wrześniu 19391 września 1939 o 4:45, bez wypowiedzenia wojny i ogłoszenia mobilizacji, wojska niemieckie zgodnie z planem Fall Weiss, uderzyły na Polskę na całej długości polsko-niemieckiej granicy oraz z terytorium Słowacji. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Ignacy Mościcki wydał odezwę, w której po oświadczeniu o niesprowokowanej agresji Niemiec przeciwko Polsce wezwał naród do obrony wolności i niepodległości kraju.

Założeniem "Fall Weiss" było okrążenie i zniszczenie Wojska Polskiego na zachód od linii Wisły nie później niż w czternastym dniu od uderzenia Wehrmachtu. Wobec oporu wojska polskiego założenia OKH planu wojny z Polską nie zostały zrealizowane, a wobec przegrupowania jednostek polskich poza oskrzydlające uderzenia niemieckich jednostek pancernych i zmotoryzowanych rozstrzygającym dla rezultatu kampanii było uderzenie Armii Czerwonej od wschodu na terytorium państwa polskiego.

Atak był wspomagany zorganizowanymi nalotami bombowymi Luftwaffe na większość miast polskich, węzłów kolejowych i osiedli fabrycznych. Pierwszym polskim miastem, na które spadły niemieckie bomby był Wieluń, o 4:40 rozpoczął się niemiecki nalot dywanowy - zginęło prawie 1 200 osób, ofiarami była ludność cywilna. Miasto zostało zniszczone w prawie 75%. 1 września lotnictwo niemieckie atakowało Gdynię, Puck i Hel. Intensywne bombardowania dotknęły rejon południowej Wielkopolski i Górnego Śląska, Tczew, Częstochowę, Kraków oraz leżące w głębi kraju Grodno. Niemieckie naloty na Warszawę, dokonywane z baz Luftwaffe leżących w Prusach Wschodnich, zostały w pierwszych dniach września udaremnione przez lotnictwo polskie.

Jednak symbolem ataku Niemiec stało się uderzenie na polską składnicę wojskową Westerplatte w Wolnym Mieście Gdańsku, rozpoczęty o godzinie 4:45 strzałami pancernika "Schleswig-Holstein", który wpłynął do portu w Gdańsku kilka dni wcześniej.

182 polskich żołnierzy placówki Westerplatte, pod dowództwem mjr. Henryka Sucharskiego i jego zastępcy kpt. Franciszka Dąbrowskiego, zajmujących rejon wyposażony w 5 betonowych wartowni i koszary wojskowe oraz umocnione obiekty polowe, broniło się przez siedem dni przed siłami liczącymi 3,4 tys. żołnierzy niemieckich z kompanii SS-Heimwehr Danzig, kompanii szturmowej piechoty morskiej z pancernika Schleswig-Holstein, oddziałów Selbstschutz i batalionu saperów, przy jednoczesnym ostrzale niemieckiej artylerii z rejonu Wisłoujścia, Brzeźna, z pancernika Schleswig-Holstein oraz atakami powietrznymi eskadry samolotów Stukas.

Westerplatte skapitulowało 7 września o godz. 10:15, przez ten czas było przykładem bohaterstwa i zachęcało do dalszej walki cały kraj. 

Kolejnym istotnym i symbolicznym wydarzeniem z pierwszych dni wojny był niemiecki atak na Pocztę Polską w Gdańsku. Poczta została zdobyta po 14 godzinach zaciekłych walk, a jej obrońcy rozstrzelani Jednocześnie władze hitlerowskie ogłosiły 1 września 1939 r. przyłączenie Wolnego Miasta Gdańska do III Rzeszy.
Bitwa graniczna

Zbombardowany 1.09.1939 Wieluń
Żołnierz piechoty na stanowisku strzeleckim
Działko przeciwpancerne kawalerii na stanowisku bojowymTzw. bitwa graniczna rozegrała się do 3-4 września na północnym Mazowszu, Pomorzu, nad Wartą oraz na Śląsku i Podhalu, spowodowała rozbicie lub wycofanie się większości polskich jednostek. Było to możliwe dzięki ogromnej przewadze technicznej wojsk niemieckich, które wykorzystały element zaskoczenia, i skoncentrowaniu jednostek pancernych na głównych kierunkach natarcia, zgodnie z doktryną Blitzkriegu (wojny błyskawicznej).

Mimo zaciętego oporu, już w pierwszych dniach września udało się Niemcom przełamać polskie linie oporu i zająć Kujawy, część Wielkopolski i Śląsk. Na północy główne siły polskie, skoncentrowane w rejonie Mławy i na Pomorzu, zostały w dniach 1-3 września rozbite – Armia Modlin, atakowana przez niemiecką 3. Armię podczas bitwy pod Mławą, zmuszona była wycofać się z rejonu Mławy na linię rzek Wisły i Narwi. Armia Pomorze, po zaciętych walkach i ciężkich stratach po okrążeniu w Borach Tucholskich, wycofała się z rejonu Pomorza – jednym z pierwszych starć Armii Pomorze z siłami niemieckimi była bitwa pod Krojantami. Niemcy natychmiast po opanowaniu tego rejonu przerzucili 19 Korpus Pancerny z 4. Armii do Prus Wschodnich w rejon Ełku, aby stamtąd przypuścić atak na polską Samodzielną Grupę Operacyjną Narew.

W tym samym czasie, w południowo-wschodniej Polsce, siły niemieckie 10. Armii przebiły się atakiem w rejonie Kłobucka, pomiędzy Armią Łódź i Armią Kraków, dokonując głębokiego wyłomu w linii frontu zakończonego w dniu 1 września starciem w bitwie pod Mokrą - Wołyńska Brygada Kawalerii dowodzona przez płk. Juliana Filipowicza, zniszczyła w niej ok. 100 niemieckich czołgów i samochodów pancernych. Skuteczny opór siłom niemieckiej 10. Armii, stawiła w tym czasie 7. Dywizja Piechoty, która w końcu została okrążona i rozbita 3 września pod Janowem. Armia Łódź, atakowana w rejonie Sycowa i Opatowa przez siły niemieckiej 8. Armii która przełamała linię polskiej obrony, wycofała swoje główne siły 10. DP i 28. DP za linię rzeki Warty. Wycofanie się przyspieszyła utrata styczności z sąsiednią Armią Kraków, atakowaną w tym czasie przez niemiecką 14. Armię.

Armia Kraków, która skupiła na sobie główny ciężar uderzenia niemieckiej 14. Armii, zajmowała pozycje obronne w rejonie Górnego Śląska i Krakowa. 14. Armia siłami 8. korpusu okrążyła Górny Śląsk atakując Rybnik, a 17. korpus zaatakował w tym samym czasie Bielsko-Białą. Jednocześnie silne uderzenie 7. dywizji 14. Armii skoncentrowało się na Żywcu, gdzie wywiązały się intensywne walki siłami polskiego 2. pułku Korpusem Ochrony Pogranicza zajmującym pozycje w fortyfikacjach wokół Węgierskiej Górki. 18. korpus niemieckiej 14 Armii wykonał manewr okrążający Armię Kraków od południa, atakując Spytkowice i Nowy Targ, chcąc zaatakować bezpośrednio Kraków. Nasilająca się przewaga sił niemieckich oraz uporczywe ataki niemieckich dywersantów w Katowicach, Pszczynie i Bielsku-Białej, spowodowały w końcu uzyskanie zgody Naczelnego Wodza na odwrót ze Śląska. Decyzję tę podjął 2 września dowódca Armii Kraków, gen. Antoni Szylling, wycofując jej oddziały na całej długości frontu.
źródło:wikipedia
sobota, 01 września 2007, pablo.janus